Krytyka instytucjonalna w Polsce w latach 2000-2010

Co to jest krytyka instytucjonalna? Kiedy, gdzie i jak powstała? Jakie są strategie artystów i kuratorów wobec instytucji kultury? Czy możemy mówić o krytyce instytucjonalnej w PRL-u i wreszcie, czy krytyka instytucjonalna w Polsce może być rozpatrywana przy użyciu języka opisu wypracowanego w zachodniej literaturze? Jeśli tak, to od kiedy? O tym opowiada pierwsza w Polsce publikacja o krytyce instytucjonalnej wrocławskiej historyczki sztuki i kuratorki Patrycji Sikory.

Książka „Krytyka instytucjonalna w Polsce w latach 2000-2010" obejmuje swoim zakresem przegląd najważniejszych teorii pojawiających się w literaturze nie tylko zachodniej, ale i polskiej. Na rodzimym gruncie autorka tropi związki krytyki instytucjonalnej z cenzurą, reformą instytucji po 1989 roku, przemianami na scenie społecznej i kulturalnej. Podejmując polemikę m.in. z tezami Łukasza Rondudy, Magdaleny Ujmy czy Anny Markowskiej skupia się ostatecznie na opisaniu 20 studiów przypadku z lat 2000-2010. Na konkretnych przykładach przedstawia rozmaite strategie kuratorów i artystów wobec instytucji - od tych nastawionych na ich budowanie czy reformowanie, poprzez takie, które testują wyporność systemu i wytrzymałość instytucjonalnych ram, aż po te całkiem wrogie wobec oficjalnych przestrzeni sztuki.

Książka, napisana z perspektywy kuratorki od lat pracującej we wrocławskim BWA, powstała z osobistej potrzeby uzyskania odpowiedzi na mnożące się pytania. Z materiałów gromadzonych na przestrzeni kilku lat wyłania się panorama wciąż mało przebadanego na polskim gruncie zjawiska, panorama, którą można a nawet należy rewidować i uzupełniać.
Premiera książki odbędzie się w galerii Dizajn BWA Wrocław przy ul. Świdnickiej 2-4 we wtorek, 15 grudnia 2015, o godzinie 18:30.

Projekt książki: Tomasz Bersz, Jerzy Gruchot
Redakcja: Alicja Klimaczak-Dobrzaniecka
Wydawca: BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej