como espiar sin descargar nada press localizar numero movil here exposed cell pics programas para espiar por satelite el mejor espia gratis de whatsapp mua giong ong noi necesito espiar espia mensajes de texto de celulares telcel gratis como funciona spyphone pro como espiar blackberry messenger descargar programa prism espia

Artmix

Artmix, nr 26/27(16/17) Podwójny: Wystawy, Kicz

W czym mogę pomóc? O wystawie prac Elżbiety Jabłońskiej

Elżbieta Jabłońska jest niewątpliwie artystką o ukonstytuowanej pozycji w świecie sztuki, tym bardziej więc dziwi fakt, że nie miała jeszcze w kraju dużej, monograficznej wystawy. By nadrobić to niedopatrzenie stworzona została prezentacja jej prac w siedzibie olsztyńskiej Galerii Sztuki BWA. Ma ona charakter na poły retrospektywny, choć określenie to oficjalnie nie pada. Przekrojowość wystawy wynika z faktu wprowadzenia w jej obręb "dokumentacji" z akcji artystki, w postaci przedmiotów wykorzystanych podczas performance'ów, oraz filmów video z ich zapisem.

Straszne bajki Basi Bańdy

W obrazach Basi Bańdy od jakiegoś czasu coraz liczniej pojawiają się zwierzęta. Na prezentowanej w styczniu i lutym w olsztyńskim BWA wystawie "Bajka o takim, co wyruszył w świat, żeby nauczyć się bać" zwierzęta obecne są chyba w każdym obrazie. Podobnie jak w bajkach i baśniach, w obrazach Bańdy są nośnikami różnych znaczeń. Stają się symbolami sił natury, seksualności, reprezentantami cech ludzkich i innego rodzaju istot, obarczone niepokojącymi, nie do końca jasnymi znaczeniami. Syntetycznie, a zarazem doskonale uchwycone sylwetki zwierząt sąsiadują z dziwnymi, często odstręczającymi postaciami ludzkimi, półludzkimi, hybrydalnymi, embrionalnymi, pokawałkowanymi, niepełnymi, obgryzionymi...

Stare szaty Amerykanki. O modzie, narodzie, emancypacji i pop-kulturze w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku

Od 5-go maja do 15-go sierpnia 2010 roku w Metropolitan Museum of Art można było oglądać wystawę „Amerykańska Kobieta: Modelowanie Tożsamości Narodowej" (American Woman: Fashioning a National Identity). Na pierwszy rzut oka zdawało się, że to kolejna z cyklu lekkich, wakacyjnych propozycji wystawienniczych. Tematyka dotyczyła przecież stylu. I gdyby zatytułowano tę wystawę, powiedzmy, „Historia kobiecego stroju od Wieku Pozłacanego do Gildy" można by ją było spokojnie polecić jako dobrą rozrywkę na lato. Wydarzenie to zasługuje jednak na szczególną uwagę ze względu na swój aspekt edukacyjny i polityczny, na podjętą w nim próbę skonstruowania wizji popularnej historii kobiet jako historii narodowej.

The American Woman‘s Old Clothes: On Fashion, Nation, Suffrage, and Pop-Culture at the Metropolitan Museum of Art, New York

From May 5, 2010 to August 15, 2010, the Metropolitan Museum of Art in New York, featured an exhibit called American Woman: Fashioning a National Identity. At first sight, the event seemed to reflect the vacation mode of the museum's curriculum: it was about style. And, if the exhibit were just called, say, ‘History of Women's Chic from the Gilded Age to Gilda', it still would be worth recommending. This event, however, deserved special attention for its educational and political aspects, for its attempt to construct a very particular vision of popular national-and-women's history, the history it intended to tell, and the history it actually told.

Kicz, magia, religia. Katolicka popkultura w obrazach Julii Curyło

Malarstwo Julii Curyło przepełnione symboliką, hiperrealistyczne i surrealistyczne zarazem, porusza zagadnienia odrzucane przez hiperpoprawne politycznie społeczeństwo. Poprawność polityczna, często przesadne ograniczanie użycia symboli, obrazów, stwierdzeń i określeń, które potencjalnie mogłyby urazić niektóre grupy społeczne, stała się swoistą normą czy kanonem, elementem publicznego dyskursu, niejednokrotnie doprowadzając do cenzury oraz autocenzury sztuki. Cenzura ta w szczególności dotyczy grup etnicznych, mniejszości narodowych oraz religii. W Polsce, kraju silnie katolickim, to właśnie religia leży w sferze nietykalności, pozostaje tematem tabu, doktryną totalną, kreującą jedyny prawidłowy obraz rzeczy.

Słodycz dziecięctwa, gorycz pasji, potęga banału - w poszukiwaniu artystycznych i ikonograficznych źródeł kiczu religijnego

Debata nad kiczem religijnym wciąż pozostaje otwarta i z całą pewnością długo jeszcze przyjdzie nam czekać na ostateczne zdefiniowanie zarówno samego zjawiska, jak i wyznaczników, które w czytelny sposób pozwalają odróżnić artefakty pozostające wytworem sztuki religijnej czy kultowej od kiczu. W tak prowadzonym dyskursie zapomina się, że podwaliny XIX-wiecznej sztuki religijnej będącej po dziś dzień niewyczerpanym źródłem inspiracji dla szerokiego rynku produkcji i odbiorców dewocjonaliów stanowiła swoistego rodzaju awangarda zmierzająca do odnowienia sztuki religijnej i przywrócenia jej wybitnie sakralnego charakteru.

Rola kiczu na przykładzie pamiątek pontyfikatu Jana Pawła II

Kitsh- krzykliwa tandeta, od czasownika kitschen- kleić, składać byle jak. Termin kitsch wiąże się przede wszystkim z epoką powstawania nowej estetyki. Słowo to pojawiło się w Monachium około 1860 roku w handlu dziełami sztuki. Oznaczało tandetę, produkt artystyczny związany z handlem różnymi wytworami społeczeństwa. W polskich środowiskach artystycznych nazwa „kicz" przyjęła się w pierwszej połowie XX wieku, przede wszystkim w odniesieniu do obrazów. Kicz odnosi się nie tylko do obszaru sztuki, ale również jest kategorią, która dotyka wielu sfer naszego życia. Wojciech Burszta uważa, że kicz przynależy do ludzkiego losu.

Ta melodia prześladuje mnie, gdy się zadumam - czy to kicz czy to kamp?

 

„Święte obrazki".

Violetta Villas.

Objazdowa wycieczka Igora Mitoraja po Polsce w 2003 i 2004 roku.

 

Czy w tych przypadkach mówimy o sztuce, kampie, czy o kiczu? Czy kamp to „zła sztuka"? Co to jest kamp? Co to jest kicz? Co je łączy, a co różni? Czy jakieś zjawisko może być jednocześnie kiczem i kampem?

1.

Tego rodzaju pytania - zamyślenia zaczęły pojawiać się po 1964 roku, kiedy to trzydziestojednoletnia Susan Sontag opublikowała Notatki o kampie w amerykańskim kwartalniku "Partisan Review".

Subskrybuj zawartość